Drie mooie hamsters

Ik las dat er bij Albert Heijn biologisch vlees in de aanbieding was, dus ik dacht: daar fiets ik even heen met Andrys, mijn zoon van 2. We kochten ook nog perssinaasappels en nog een paar dingetjes en dus mocht ik € 15,50 afrekenen. En wat denk je: We kregen een hamster cadeau, het WK-gadget van de Appie.  Andrys was er helemaal blij mee en ik dus ik ook. Wel betrapte ik mezelf op enig cynisme: wat een verspilling van grondstoffen in de strijd om de consument. Maar ik herstelde mezelf snel. “Niet zo’n  mopperende oude man worden, Engele.  Liever blij zijn met wat je krijgt!”

Toen we weg wilden rijden met de bakfiets, kwamen er ineens een man en vrouw naar ons toe. Zeventigers en duidelijk geroerd door het beeld van die vader met zijn kleine jongen. ‘Kijk!’ zeiden ze tegen Andrys. ‘We hebben allebei ook een hamster voor jou!’ Mijn zoon glunderde met een volle glimlach. Ik moest weer denken aan mijn eigen cynisme van zopas. ‘Appie had toch maar even het mooiste in deze mensen naar boven gehaald!’ En…deze hamsters hadden we wel echt gekregen.

Ik vond dat een mooie gedachte. Te klein voor een preek wellicht, maar net genoeg voor dit blog.

‘Wat worden mensen mooi als ze weggeven wat ze hebben gekregen.’ En laten we eerlijk zijn: alles wat echt van waarde is, is ons ooit door iets of iemand in de schoot geworpen. Met drie gekregen hamsters fietsten we gelouterd naar huis.